تبلیغات
وَیران - مطالب شعر و غزل،

(زبان خانه هستی ماست).

غزل فارسی: هراسان

تاریخ:پانزدهم آبان 96-23:39

غزل_فارسی

یک نفر نیست در این شهر هراسان باشد      آنچه در ما و شما نیست کمی آن باشد
کیست اینجا بزند پاک به ســـــــیم آخر           با تبرزین و تبر هر دو به یک سان باشد
جاده ها را بکـــــــند باز بچینـــــد از نو            نوح و کشتی نشود مرد خیابان باشد
چه کسی هست در این شهر تبر بردارد         فارغ از آتش نمرود و گلستان باشد
نفسش بوی سمرقند دهد طــعم غزل           روح تا خورده کاشی سپاهان باشد
گفته بودند که از شرق یکـــی می آید           نکند بار دگر اهل خراسان باشد
"مشکلی نیست که آسان نشود"؛ البته        "مرد باید که به هر حال هراسان باشد"




نوع مطلب : شعر و غزل، 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

غزل فارسی: شاعر شبگرد

تاریخ:پانزدهم آبان 96-23:33


ماشه‌ها را بچکان فرصـــت فریاد کم است          آه از این شاعر شبگرد که دستش قلم است

ما از این بازی گرگـــــم به هوا فهـــــمیدیم           دست این بره و این گرگ بیابان به هم است
  
بس که ما گوش سپردیم شدیم حلقه بگوش     راست گفتند به ما راز نپرسیده غم است

‏ شوق پرواز پرنــــده به زمیــن میزنــــــدش          ور نه هر جوجه سر لانه خود محترم است

وسط این همه تیر و تبر خشــــــت و کلنگ          قلمی هست که هر واژه او یک قدم است

شور شیرینی فرهاد به کوهــــــش انداخت          و رنه صد عاشق دیوانه درون حرم است

باید از نو بنویســــیم کمـــــــــی در تاریخ             آنچه با میخ نوشتند به شیراز کم است



نوع مطلب : شعر و غزل، 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

غزل فارسی دیوار

تاریخ:هجدهم تیر 96-00:43

تو از دیوار میترسی من از آوار می‌تــــرسم     من از لرزیدن دســــتان تــو هـر بار می‌ترسم

به پای بی قراری می‌نویسی لــرزش دل را      و من مثل همیشـــه باز از دیــــدار می‌ترسم

در این ابهام می‌مانی که انکارم کـنی یا نه       نمیدانی من از این کار و از انکـــــار میترسم

سکوتم را به تو دادم لبانم را تو بگـــشایی      ولی از گفـــــتگوهای سر بــــازار مــی‌ترسم

حلالت می‌کنم از شیر مادر نـیز شیرین تر      بکش ما را، که من از مردن بـــر دار می‌ترسم

حرامم باد آن شب که بدون تو سحر گردد      خروسش را نمی‌خواهم، من از هشدار می‌ترسم

خبر دارم که دوری با جنون همخانه می‌گردد   اگرچه من همیشه از چنین اخبـــار می‌ترسم

دو چشمانت برای من خودش افسانه میخواند   سخن از عشق را کم کن من از گفتار می‌ترسم

نوع مطلب : شعر و غزل، 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

شعر نو:

تاریخ:شانزدهم دی 95-19:41

صدای خنده های ارس



 گاهی چنان بی محابا به قدمهایت می‌اندیشم 
که دیگر نه باغ‌های «خالیان» مرا به خود می‌کشد 
نه کوچه‌های باد خورده تبریز،
نه چشمه‌های بهاری «آسام» مرا می‌خواند
و نه سواحل «تولوم»  و «اولودنیز».

بیهوده راهی بود می‌رفتم در سال‌های بی تو
در آن سوی باورهای کودکی‌ام.
****
حالا وقتی به قدمهایت می‌اندیشم،
تمام کودکی‌هایم را از بر می‌شوم،
و تمام نام سرزمین‌ام را 
به بلندی باد، تا هجای آخر هجی می‌کنم،

و تمام سنگ‌چینهای رودخانه بهاری را
 یکی پس از دیگری               پشت سر می‌گذارم،     و به یاد می‌آورم زمانی 
که مرا در رودخانه می‌انداختی 
و صدای خنده‌های مرا                   آب                تا سواحل دور،          تا ارس،   
با خود می‌کشید،
 و ماهی سیاه کوچولو  در آن سوی آبهای ارس 
برایم سر تکان می‌داد.

حالا وقتی به قدمهایت می‌‌اندیشم،
باران‌های نرمی را به یاد می‌آورم 
که چکه چکه صورتت را خیس می‌کرد،
و زنگ مدرسه                    با پِت پِت فانوس        همدست می‌شد،
تا شکوفه‌های نارس گیلاس 
بر شاخه‌های باغ همسایه فراموشم شود.
****
حالا وقتی به قدم‌های تو می‌اندیشم،
 صدای خنده‌های تو
 از ارس
 با آب رودخانه به من می‌رسد.

telegram.me/vayransabzalipour


نوع مطلب : شعر و غزل، 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

شعر تاتی: منظومه تاتی پلنگاه

تاریخ:یازدهم دی 95-19:11

                                شعر تاتی پلنگاه (6) شیشه قلیان
1.پلنگاه شیشیه قَیلانه ویر واری               اَ شخته و زمسسانه ویر واری
2.وقتی زنی‌َسی آسمان شخته گف          مشته مشته ور دکری هر طرف
3.اول مغریب آســـــــمان دواری                دا سر صب ای زنگ و نیم وَر واری
4.وَر چه باجم لفـــه پاره جخما به              چمه ویشتر ورگه ونا دلخا به
5.ورگه ونــــا جخســـینده مِه یان              زوزه کشین شوانده روز دیان کو
6 .هنی ته ویـــرر پلنگا  صبه سر              تنگه دلان ور دکری ور چه وَر
7.صب هیزیمان دسپرمان پچایسی           چمه ونی خلان کو آو اِجای سی
8.دس چه باجم شخته گنی پزارنی          ریه ریه دسه پوسه اِزارنی 
9.چکمه کومان آو دبی سی فت آبی         پوئه گوری نم زنی سی رت آبی
10.انگیشته مان یخ زنی ام وره کو            هزن ده دسسه گیریمان گره کو

برای ادامه شعر و ترچمه آن به کانال تلگرمی وبلاگ ویران مراجعه کنید.  
 


نوع مطلب : شعر و غزل، 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

غزل فارسی

تاریخ:بیست و هشتم آذر 95-00:06


رم کــــــــرد از من واژه ها انگار بی تو          پر شد تمام راهم از دیوار، بی تو

قرنیست پیش از تو که من در تو رهایم         بعد از تو قرنی میکنم تکرار بی تو

آوازه خوان بـــــی سرانجام تو بـودم             حالا شــــــــــدم آوازه بازار بی تو

سرخ گلویم درد را بلعید و گُم کرد               وقتی نمیشد کرد یک اقرار بی تو

بارانی خیس غزل! وقتی که رفتی              من هم به دریا آمدم صد بار بی تو

من گفته بودم میتوانم زنده باشم              حالا خودم را میکنم انکار بی تو

بی بوی تو جان دادم و صد بار مُردم          مرگم تماشایی شده هر بار بی تو
 
شهری سراغ چشمهایت را گرفتند         این شهر هم انگار شد بیمار بی تو



نوع مطلب : شعر و غزل، 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

شعر نو فارسی: شادی بی بهانه

تاریخ:بیست و دوم شهریور 95-12:32

شعر نو "شادی بی بهانه" از ج. سبزعلیپور

فکر میکردم با عید نوروز می آیی،
نیامدی.
فکر میکردم بهار بشود دیگر می آیی،
نیامدی.
تابستان را دیگر یقین داشتم که می آیی،
نیامدی باز.

زمستان با شبهای بلندش 
چشم به راه ماندم؛
نیامدی باز.

ای شادی گمشده
ای جیغ و داد کوچه های کودکی
ای شادی بی نام من
ای تمام دوران بی بهانه من
ای روزهای بی دغدغه ام
کی
 باز
 برمیگردی؟ 

هنوز به برگشتن تو
ایمان دارم.   


نوع مطلب : شعر و غزل، 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

شعر فارسی

تاریخ:دوازدهم شهریور 95-01:12


میسازمت این بار هم، حیران دل من           هر چند بازم بشکنی ارزان دل من

چون برق می آیم شبی با رعد با درد           در دشت جانت میکنم طوفان دل من

در کوچه ها در باغهای خاطراتم                 دارد دوباره میزند باران دل من

دور از تو دیدن داشت این دیوانگی ها           گفتم بیایی، میکنی جبران دل من

در شورش هر حادثه رم کرد از من                  عقل و صبوری و غمِ ایمان دل من

چون سنگ بودم سرگران دور از هیاهو            من با هیاهویت شدم انسان دل من

وقتی که کفر زلف تو گم کرد راهم                 فهمیده ام مجنون را آسان دل من

زورم به شهری میرسد، اما به تو، نه               من از کجا شهری کجا؟ حیران دل من

 




نوع مطلب : شعر و غزل، 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

شعر فارسی: گمشده

تاریخ:بیست و دوم مرداد 95-19:31

چقدرگم شده ام من،

چقدر دور شدم من،

از خودم،                 از دلم،                  از آروزهای کودکانه ام،

از تمام آنچه که در خواب دیده ام آن را،

و از رودخانه های زمان بچگی ام.

 

کمی گیج شده ام من،                کمی گُم شده ام من،

مثل تار نوازی که کوکش را فراموش کرده باشد.

مثل بازیگری که دیالوگش را،

مثل کودکی که راه خانه اش را.

 

مرا به این گوشه دنیا چه کسی آورده است؟

مرا با اینجا چه نسبتی است؟

از پول شارژ همسایه خنده‌ام میگیرد؟                    -که نوعی تنازع بقاست-

از صدای «آهااااای تاکسی»،

از نعره غروبانه عابرها،

از بوق ممتد راننده عَقبی،

از ته سیگاری های زیر پنجره ها، بیزارم، بیزام.

 

کجا باید می‌رفتم؟

مردی در بلخ شبیه من است،

 کودکی در کراچی مثل من راه می‌رود.

پیرمردی در آن سوی بلگراد مثل من تار مینوازد.

و کشاورزی آن سوی کشتزارهای نیشابور،

مثل من به خوشه‌های گندم نگاه میکند.

اما اینجا کسی شبیه من نیست.

اینجا تمام قدم‌های غروبانه

تمام پول شارژ همسایه

حتی سلام‌های هفتگی

و بوق‌های ممتد تاکسی

هیچ کدام آشنای من نیست.


خدا را کمی                                 مرا با خودم آشنا کنید.

تمام ذرات اینجا مال من نیست.

و تمام آنچه مال است در گوشه‌های دور

در بلخ یا بلگراد و نیشابور

در کنار رودخانه‌ها

به انتظار بیهوده من نشسته است.



نوع مطلب : شعر و غزل، 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

غزل فارسی: اسب سفید

تاریخ:پانزدهم مرداد 95-09:34

                                                  اسب سفید

من بی رخ تو بهار می‌خواهم چه؟             وقت خوش انتظار می‌خواهم چه؟

هستی  بر من، تمام دنیا با ماست            دل نیست برم، قرار می‌خواهم چه؟

اسبان قبیله ام همـه رم کردند                بی  اسب سفید یار می‌خواهم چه؟

وقتی بزنم به سـیم آخر، دل را                ترسیدن و ننگ عار می‌خواهم چه؟

من کشته ابهام نگاهــت بودم                 ای یار عزیز! دار می‌خواهم چه؟

آهوی منـی رمیده ای از دستم                بعد از رم تو شکار می‌خواهم چه؟

هر جام میی خط و عیـاری دارد              من مست غمم، عیار می‌خواهم چه؟

با عشق که در طینت او ویرانی است       جنگیدن و کـــارزار می‌خواهم چه؟              

نوع مطلب : شعر و غزل، 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

شعر تاتی جوانی

تاریخ:دوم مرداد 95-23:06


فایل صوتی شعر تاتی جوانی

1.     گف گفه نه چمه جوانی بــشه         شادی دمرد و شادمانی بشه

2.     تنگه آدمـان ایله ایله بشیـن         ور که گین آبه وره زارنی بشه

3.     هر رفخی غوربتی کو گـین آبه       تینایی بامه مهروانی بشه

4.     په ای طرف ما ای طرف زا ای ور     زمانه کو، دله سوجانی بشه

5.     دیمپرمان بچلیــکیس و مو اِبه      مو چه باجم  هر چی که زانی بشه

6.      تازه جوانی روئه خانی مـــانی       ام روبار و ا روئه خانی بشه

7.     دنیا تبر پِر جوانی انجــــنه          باغ و بهار و باغه وانی بشه

8.     وله تایی به چمه را ناز کـری           بهار که برشه وله‌تا نی بشه

9.     دنیا مواجی آدمان آوجینــه           هر چی که خوبه  ناگمانی بشه

10.  نشاسمان ای ناجه ای آرسم       ناجه بمند و اَ جوانی بشه


ترجمه اشعار:


1- به همین سادگی عمر و جوانی ما رفت// شادی غرق و نابود شد و شادمانی رفت.

2- آدمهای کوچه یکی یکی رفتند// برف که گم شد، بازی با برف هم در کوچه ها از بین رفت.

3- هر رفیقی در غربتی گم شد// تنهایی آمد و مهربانی رفت.

4- پدر در یک طرف، مادر در یک طرف، و پسر هم یک طرف// در زمانه عاطفه و دل‌سوزانی از بین رفت.

5- صورتمان چروکیده شد و موهای سرمان ریخت// مو چه عرض کنم، هر چه زیبایی بود از بین رفت.

6- جوانی به چشمة لب رودخانه می‌ماند// حالا دیگر آن رودخانه و آن چشمه از بین رفتند.

7- دنیا تبری برداشته و جوانی را تکه تکه می‌کند// باغ و بهار و باغبانی از بین رفت و باغبانی نیست جلویش را بگیرد.

8- نو گلی بود که ناز ما را می‌کشید // بهار جوانی که رفت، گل هم با آن رفت.

9- دنیا گوییی آدمها را می‌شناسد// هر چه آدم خوب است سریع از دنیا رفت.

10- نتوانستیم  حتی یک آرزویمان را برآورده کنیم// آروزهایمان همه ماند و جوانی از بین رفت.

 



نوع مطلب : شعر و غزل، 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

شعر فارسی

تاریخ:سیزدهم تیر 95-09:39

     رفتم که غم ترا فراموش کنم      آن فتنه چشمان تو خاموش کنم
     چشم تو که در نماز زیباتر بود      باید به دعای مادرم گوش کنم
                                           ****
   امشب دل من باز چه غوغا دارد   در کوچه بیا ببین تماشا دارد
   بیش از همه عمر تو هم میفهمی  این شهر یکی شاهد زیبا دارد
                                           ****
 دیری است که من بهانه را گم کردم   رمز شب عاشقانه را گم کردم
 از مــــــــــردم چشمان تو پرسیدم من    گمراه شدم ترانه را گم کردم
                                           ****
هرچند ترانه شوق عرفانی ماست    چشمان تو آشنای ویرانی ماست
رفتن به خیال تو تمام شب و روز       محبوب ترین گناه پنهانی ماست
                                           ****
گفتم غم تو دهد مرا باد؛ نــشد       رسوا شوم از اینهمه بیداد؛ نشد
بخت من خوابیده چقدر زود پرید     میخواست شود از غمت آزاد؛ نشد


نوع مطلب : شعر و غزل، 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

شعر تاتی: خلخاله بندان

تاریخ:دهم خرداد 95-22:25

برای دریافت فایل صوتی و ترجمه و  ترجمه و آوانگاری این شعر به کانال تلگرام مراجعه کنید.

1- دلم پیره خلخاله بندان بینم           راه دگنم کو یو کمندان بینم

2- بشوم بگردم بهاره پلنگاه              بلکه چمن خردنی دوران بینم

3- بشوم دشوم ا روبار و رزان کو          سره ول و گلیاسه لاخان بینم

4- کوشن و کوه دره به دره بشوم          کیجه شیار ا واشه جاران بینم

5- قرش ببوم سگه بنان بگردم               واز بکرم الاله بندان بینم

6- واران ببوم راه دگنم جویان کو         بشوم هنی ویه روباران بینم

7- بشوم بگردم دروه تنگه یان              بلکه چمن ا سرمخالان بینم

8- بینم چمن خرده نی شان وینده نی    بینم که شام ا کفشه لاخان بینم

9- گله گله ا آدمان دپرسم                     بینم که شام ا روزگاران بینم   

10- دلم گیره وقتی وطن تاسینه              نخام وطنه برمسان بینم

11- دلم ترا کیجه شیار پر زنه              خام که بشوم خلخاله بندان بینم 



نوع مطلب : زبان تاتی،  شعر و غزل، 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

مقاله: تأثیر شعر بر افزایش امکانات دستور زبان فارسی

تاریخ:بیست و هشتم اردیبهشت 95-07:40

ارائه مقاله در سومین همایش وزن شعر فارسی و اشعار ایرانی

 چکیده مقاله:

وزن شعر را می‌توان محدودیتی تعریف کرد که باعث خلق زیبایی آن شده‌است، یعنی همیشه شاعران برای تنظیم وزن شعر به سختی‌هایی گرفتار می‌شوند، اما در عوض زیبایی‌هایی خلق می‌کنند که عامل ماندگاری و رواج آن شعر می‌شود. هنگام گرفتار شدن شاعران برای تنظیم وزن شعر چه اتفاقی می‌‌افتد؟ شاعران چگونه از تنگناهای شعری رها می‌شوند؟ آیا ذوق ادبی عامل این همه موفقیت است یا عامل و عوامل دیگری در این بین ناشناخته مانده‌اند؟ این پژوهش در پی آن است که به این پرسش‌ها پاسخ بدهد و نشان دهد که وزن شعر خدمت بزرگی به دستور زبان فارسی کرده‌است. اگر وزن شعر نبود که در اول مشکلاتی برای شاعران ایجاد کند، و هر کسی به هر صورتی دوست داشت شعر می‌سرود، شاید امروز این همه قواعد زبان فارسی و گویش‌های ایرانی به خدمت گرفته نمی‌شد. وقتی شاعری در تنگنای شعر گرفتار می‌شود، برای برون‌رفت از تنگنا به ترفندهایی دست می‌زند تا در آن لحظه از آن عقبه عبور کند، اما بعد از حل مشکش، آن ظرافت و نکتۀ تازه‌ای که به شعر خود اضافه کرده‌، تبدیل به یک سنّت ادبی شده، شاعران بعد از او آن قواعد را قاعده‌ای مجاز و دستوری تلقی می کنند و سعی در پیروی از شاعر قبلی می‌کنند. اینگونه شگردهای ادبی به قاعده‌‌هایی زبانی تبدیل می‌شود و زبان فارسی را به یک زبانی توانا تبدیل می‌کند که برای برون‌رفت از وزن، صدها قاعده‌دارد. همچنان که محققین تاریخ زبان فارسی می‌گویند، اگر بپذیریم که زبان فارسی در آغاز یک گویش در کنار ده‌ها گویش دیگر ایرانی بوده‌ و ویژگی‌ و برجستگی خاصی نداشته‌، باید قبول کنیم که در آن گویش این همه قواعد زبانی نبوده‌است. به‌عنوان نمونه چگونه ممکن است که در یک گویش، یک فعل امر ساده دو یا چند طرزساخت داشته ‌باشد. مثلاً هم mi.zan درست باشد هم zan و هم be.zan و hami-zan و حتی شکل‌های دیگر نظیر andar-zan. این شواهد و صدها شواهد دیگر که در این تحقیق نمونه‌هایی از آنها بررسی می‌شود، نشان می‌دهد که تنگنای وزن شعر باعث شده، شاعر قاعده‌ای از زبان و گویش دیگر را وارد شعرش کند؛ قاعده‌ای مرده را زنده‌ کند؛ یا با "دست‌کاری" در زبان و تغییر آن به نفع خود، سنّتی ماندگار ایجاد کند که به رواج و گسترش زبان فارسی کمک کند.

کلید‌واژه‌ها: وزن شعر، زبان فارسی، دستور زبان فارسی، امکانات زبانی، اختیارات شعر، شعر فارسی




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

شعر فارسی: یک دشت بهانه

تاریخ:چهارم اردیبهشت 95-23:20

یک دشت پر از بهانه شد، اما مــن         دستت غزل و ترانه شد، امــــا من
هر لحظه که واژه‌ای گرفتی از من         شعرت همه عاشقانه شد، اما من
                                                  
                                                         ***

دیدم که نمی‌رود ز پیشم غم شب       آواره کودکـــی خویشم هــمه شــب
برداشتم  و رها ز سازش کــــردم        سنتور چه می‌کند به پیشم دم شب

                                                        ***

 عمری هوس شعر و غزل کردم من      با واژه سفر به هر محـل کردم من
دیوانه دلم همیشــه کم مـــــی‌آورد      این بار به حرف تو عــمل کردم من
                             
                                                      ***
برخیز بیا کمی خدایـــی بکنــــیم          بر مســــند شعر پادشایی بکنیم
 گفتـــم که تمام واژ‌ه‌هایت از من          بــــردار ترانــــه‌آزمـــــایی بکــنیم

جهان/95/2/4




نوع مطلب : شعر و غزل، 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 


  • تعداد صفحات :3
  • 1  
  • 2  
  • 3