تبلیغات
وَیران - مقاله: نوعی فعل مضارع در زبان‌های ایرانی شمال غربی

(زبان خانه هستی ماست).

مقاله: نوعی فعل مضارع در زبان‌های ایرانی شمال غربی

تاریخ:دهم آذر 93-00:13

مقاله: نوعی فعل مضارع در زبان‌های ایرانی شاخۀ شمال غربی
دومین همایش بین المللی زبانها و گویشهای ایرانی: گذشته  و حال
(ارائه به شکل سخنرانی در محل دایره المعارف بزرگ اسلامی تهران، در 14و 15 دی ماه 1393). متن مقاله pdf
چکیده مقاله:

در زبان‌های ایرانی شاخۀ شمال غربی از جمله، تاتی، تالشی، هرزنی نوعی فعل مضارع وجود دارد که در اول آنها وند تصریفی b(v)- ظاهر می‌شود. مانند ba-š-im (می‌روم- تالشی مرکزی)، ba-bāst-emun (می‌بندیم- تاتی کلاسور)، bö-öten (می‌گویم، هرزنی). این ساخت مضارع که در اولش وند مذکور می‌آید، و امروزه در حال تبدیل شدن به فعل آینده است، در زبان فارسی نیز سابقه‌هایی دارد که در شاهنامه نمونه‌اش فراوان است. مانند:   

        فریدون چنین پاسخ آورد باز      که گر چرخ دادم دهد از فراز 

               ببرم پی اژدها را ز خاک           بشویم جهان را ز ناپاک پاک  (شاهنامه، ضحاک/235-236)

               که گر اژدها را کنم زیر خاک­­­      بشویم شما را سر از گرد پاک (شاهنامه، ضحاک/ 265)

هدف این مقاله شناسایی این فعل مضارع است که در زبان‌های ایرانی در مورد آن کمتر بحث شده است. قراین نشان می‌‌دهد که در زبان‌هایی که دارای این نوع مضارع هستند، مضارع دیگری نیز به کار می‌رود، یعنی در آنها دو نوع مضارع، وجود دارد که یکی از آنها معنای واقعی مضارع یعنی حال را؛ و دیگری معنای آینده (نزدیک یا دور) را می‌رساند. این نوع از مضارع امروزه در زبان فارسی به کار نمی‌رود، اما در زبان‌های تاتی، هرزنی و تالشی نمونه‌های فراوانی از آن وجود دارد.




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.