تبلیغات
وَیران - شعر : «کَشَه بنَه چُو»

(زبان خانه هستی ماست).

شعر : «کَشَه بنَه چُو»

تاریخ:یکم مرداد 93-13:46

کشه بنه چو
خواندن شعر محلی و گویشی بدون فایل صوتی مشکل است.


خَلکه کَنه شَی دَکــر آقــا نبُو            هَـــر گلیکَه بـر که ولَه تا نبو

 دولَه زمینی که چَـرا آو باری             چـالـه بُو واتـن دِه اگـا چا نبو

قرقرَه پایزه دیــمَیَس وا گــنه           لاخ چاکــنه وا بـــهارَه وا نبو

اشته راه بش، خَلکه لافنده مَگیر         خَلکـه آکــرده را تـــرا را نبو

مَیز و مَشن حلوامه رَز ده مَکار            اَ واشه نام حلوامه، حلـــوا نبو

 هَنده بگَردی کَلاجــه لانَه‌یان            ای زرجَــه خـــا ترا پَیدا نبو

گمان مَکه لس پِگیری شیانَه بی          پی یَـر زن اشتن بکشه ما نبو

 هَی نشی هَیزی دَگنی مَردومه           ام کَــنه دنــیا ترا نـی جا نبو

عُورضه داری زور دَکه اشته پا کو       کَــــشه بنَه چُو که تـرا پا نبو

برای خواندن معنای شعر و وآوانویسی آن  به خط لاتین، به ادامه مطلب در زیر مراجعه فرمایید.

کَشه‌بنه چو (عصا)

1-     شخصی که لباس کهنه مردم را میپوشد، به آقایی و سروری نمی‌رسد،/ از هر شاخه خاری گل محمدی به دست نمی‌آید. (در تاتی به گل نسترن گلیک می‌گویند، این گل که خار زیادی هم دارد،گلهای خوبی دارد، اما چندان بویی ندارند).

2-     به زمین عمیق و چاله‌مانندی که برایش آب بیاوری [و در آن بریزی]،/ چاله می‌شود گفت، اما چاه نمی‌شود گفت.

3-     اواخر پاییز و زمان خزان، به باد نگاه نکن،/ بادی که شاخ‌های درختان را بشکند باد بهاری نیست، [باد بهاری سر سبز کننده است].

4-     به راه خودت برو، طناب مردم را نگیر،/ راهی که مردم باز کرده‌اند، برای تو راه نمی‌شود.

5-     بلند نشو و نرو در باغ گیاه «حَلوام» نکار، / این علف فقط اسمش«حَلوام» است، حلوا نمی‌شود.

6-     هرچقدر لانه‌های کلاغان را بگردی،/ حتی یک تخم کبک هم برایت پیدا نمی‌شود.

7-     فکر نکن چوبدستی برداری، چوپان می‌شوی،/ زن‌بابا، خودش را بکشد مادر نمی‌شود.

8-     هی می‌نشینی و بلند می‌شوی، با مردم درمی‌افتی،/ این دنیای کهنه برای ماندن تو هم جایی ندارد.

9-     لیاقت داری به پای خودت زور بیاور،/ چوب  زیر بغل [ که به عنوان عصا هم استفاده میشود] برایت پا نمی‌شود.

kaša bәn.a ču


1-      xalk.ә kana šay da.kar âqâ nә,bu/ har gәlik.a bәr kә vәl.a tâ nә.bu.

2-      dul.a zamin.i  ča.râ âv br.i/ čâl.a bu vât.en de a.gâ ča nә.bu.

3-      qәrqәr.ә  pâyz.ә di.mayas. vâ gәn.ә/ lâx e.čâkәn.a vâ, bәhâr.a vâ nә.bu.

4-      әštә râ: bә.š, xalk.ә lâfәnd.ә ma.gir/ xalk.ә â.kar.d.a râ tә. râ râ nә.bu.

5-      ma.yz. u ma.š.әn halvâm.ә raz.da ma.kâr,/ a vâš.ә nâm halvâm.ә halvâ nә.bu.

6-      čand.a bәgard.i kalj.a lâna.y.ân/ i zәrej.a xâ tә râ paydâ nә.bu.

7-      gәmân ma.ka lәs pe.gir.i, šiyâna bi,/ piyar zen әštan bә.kәš.ә mâ nә.bu.

8-      hay nә.ši hayz.i da.gәn.i mardum.ә/ әm kana. dәnyâ tә râ ni jâ nә.bu.

9-      urza dâr.i  zur da.ka әštә pâ ku./kaš.a bәn.a ču kә tә rә pâ nә.bu.

 




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
نریمان
چهاردهم مرداد 93 18:21
دکتر جان سلام ؛
به نظر بنده در کشه بنه چو ایهام ظریفی نیز نهفته باشد ، چنانکه از بزرگترها جویا شدم کشه بنه چو به چوبی اطلاق میشود که پس از غسل زیر کتف میت قرار میدهند .
جسارت ما را عفو نمایید ، به امید بهروزی و سرفرازی و اعتلای زبان و فرهنگ تاتی از زحمات و رنجهایی که در این زمینه میکشید سپاسگزارم.
پاسخ جهاندوست سبزعلیپور - : سلام
ممنونم جناب نریمان عزیز
در تاتی به چوب کوچکی که در زیر بغل مرده میگذارند (یا همان جریدتین) کشه بنه چو گویند و از انجا که گاه به چوب زیر بغل یا عصا هم کشه بنه چو نیز میگویند بنده این اصطلاح را انتخاب کردم و امیدوارم به جای کلمه عصا معادل خوبی ترویج داده شود. ما لغات مان را بیشتر بشناسیم و به کار ببریم بهتر از به بکار بردن کلمات عربی و فارسی در زبان تاتی است.
معمولا شاعران هر زبان مرگ ان زبان را دقایقی به عقب می اندازند و امیدوارم تاتی هم با شعر جانی بگیرد.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.