تبلیغات
وَیران - شعر فارسی: بانوی شالیزار

(زبان خانه هستی ماست).

شعر فارسی: بانوی شالیزار

تاریخ:بیستم مرداد 94-18:11

ماه است بانوی شالیزار

در پهنه‌های عطر شالی،         بوی باران

می‌چرخد او              

با مجمعی از عشق         با یک بغل باران،            با سینی لبریز از بوی برنج و داس

می کارَد عشقش را             دانه به دانه ،                       دسته دسته ،                مرز تا یک مرز

بوی برنجش،                   بوی دردش،                      می رفت تا مریخ،         می رفت تا تاریخ.

سهم بجارش از همه شالی،              آه است،              بانوی شالیزار.

میداند او         این را،                این بانوی باران،

  که فرصت  شالی،              بســـــــیار  کوتاه است                  بانوی شالیزار.

گاهی کمر را راست میکرد او                          دندانه می‌زد پشت دستش را

با دست   و مشتی گل                خاراند چشمش را،

آرنج او  با رنج              میخارید پایش را،

او خوب می‌دانست، در ذهن مات او               این شالی و باران،

یک جاده، یک راه است،                     بانوی شالیزار.

 زخم تبر که نه                            او زخم جگر دارد

شالی که میکارد                      باران که می‌بارد،              مجمع که می آرد

نه مثل یک خورشید،                                در پهنه گیتی

بلکه به چشم من                             ماه است بانوی شالیزار

یک ماه کامل،             اما من و تو  گاه

آن ماه کامل را بدر میگوییم              گاهی مَحاق،   گاه هم  نیمه

او                ماه هست،           همّیشه هم ماه است،             بانوی شالیزار.

خورشید ما                  گاهی                 نمی‌خواهد           بیاید ماه ما بیرون،

 اما                          آن ماه                       همّیشه یک  ماه است بانوی شالیزار. 




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
چهاردهم آبان 94 00:38
سلام بر شما استاد بزرگوار
شعر سپید زیبایی است و به قول خواننده ای که بسیار زیبا تصویرسازی ها بانوی شالیزاررا هنرمندانه دانسته به راستی که هنرمندانه است زیرا برای من کویر نشین هم جذاب و زیبا بود. مانا باشید.
اعظم منعم شاکردوست
سیزدهم آبان 94 02:13
او                ماه هست،           همّیشه هم ماه است،             بانوی شالیزار.

سلام استاد بزرگوار،ممنون ازنگاه ظریف و زیبایتان در تشبیه اسطوره ی گیلانی، درنگاه بانوی شالیزار ....پ
پایدارومستدام باشید.
فرزانه عبداللهی
بیست و پنجم مرداد 94 13:42
سلام استاد
تصویر سازیهای « بانوی شالیزار» بسیارهنرمندانه است.
جلوه های این سروده زیبا در اولین سطر خواننده را از خود بیرون میکشد و به فرمان خود در می آورد...

مرتضی.
بیست و یکم مرداد 94 18:04
سلام
زیبا زیبا و زیبا و پر احساس. بانوی شالیزار. شعر نمیایی قشنگی است.
ماه است
راه است
کوتاه است.
آه است.
ماه است .
جقدر قافیه های قشنگی داشتند.
مریخ و تاریخ جناس خوبی ساخته بود اولین بار است این جناس رادیدم
آرنج و رنج
از همه مهمتر
تشبیه عیجبی بود ماه به این خاطر که به ما فکر میکنیم ماه کم میشود ولی در اصل کم نمیشود ما او را کم و نیمه میبینم. اما نفهمیدم چرا زمانهای شعر اینقدر پریشان است آیا خواستید بگوید بانوی شالیزار همیشه هست؟؟؟ گذشته و حال.