تبلیغات
وَیران - شعر فارسی: شرم اجدادی

(زبان خانه هستی ماست).

شعر فارسی: شرم اجدادی

تاریخ:شانزدهم مرداد 94-18:07

 پر از شرم اجدادی ام              پر از خاطرات مگو.

پرم از                                صدای حیا و ادب

پرم از                             صدای زن شرقی دور دست.

و اینک نگاهم به قرنی است دیگر.

و می ترسم از                  تمامی گفتن  به ضرب دو لب،

و می‌ترسم از                از شورش واژه ها،

و می ترسم از                 نگفتن به ضرب سکوت،

به جای هیاهوی چشمان تو.

کمی اشنا کن مرا                با سخن،

کمی اشنا کن مرا                 با رها گشتن از این سکوت.

صدای تو خوب است،             صدای تو سهم هزاران شب شهرزاد من است،

و من پادشاه هزاران شب بیگناه

بدور از تو                  در شوق تو 

تا سحر،                  تا قرن دیگر،

بتو گوش خواهم سپرد.

 



نوع مطلب : شعر و غزل، 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
ن.هدایتی
سی و یکم شهریور 94 17:57
سلام .دوست عزیزم جناب اقای دکتر
ضمن تحسین و تشکر از شعر بسیار جالب ، باید عرض کنم ،سبک اشعار اخیر جنابعالی متفاوت تر از سروده های قبلی بوده که انشالله در فرصت حضوری
در خصوص مفاهیم و مضامین آن بیشتر کسب فیض خواهیم کرد.
مهدی ویسانیان
بیست و ششم مرداد 94 13:47
سلام آقای دکتر مثل همیشه زیبا بود سپاس
تبریزی
بیست و سوم مرداد 94 16:23
سلام
طبق معمول همیشه، زیبا.
محمود .
شانزدهم مرداد 94 23:59
سلام
خیلی زنده و جاندار بود
شرم اجدادی آیا منظورتان تاریخ و خاطرات بد سیاسی کشور ماست؟
خوب ببخشید من نمیدانم شاید حق باشماست. ولی داستان شهرزاد خیلی جالب بود