تبلیغات
وَیران - مقاله: دستوری شدگی فعل be (بودن) در زبان تالشی

(زبان خانه هستی ماست).

مقاله: دستوری شدگی فعل be (بودن) در زبان تالشی

تاریخ:بیست و چهارم تیر 94-23:11

(با همکاری هـ . واعظی و ع. احمدزاده)
 11 و 12 شهریور 1394
چکیده مقاله: 
   منشأ پیدایش افعال کمکی و معین در بسیاری از زبانهایی که تاکنون بررسی شدهاند، افعال اصلی است؛ یعنی با مراجعه به پیشینهی افعال کمکی در هر زبان، با یک فعل واژگانی مواجه میشویم که کاربرد کمکی امروز را نداشته و با گذشت زمان به شکل و کاربرد امروزی درآمده است. در مطالعاتِ تاریخیِ زبانشناختی، این تغییر و تحوّل؛ یعنی تبدیل یک فعل اصلی به یک فعل کمکی در زمانی طولانی در چارچوبی نظری و فرایندی همگانی بررسی میشود که در همهی زبانها رخ میدهد و در زایش مقولات دستوری دیگر نیز مطرح است. این فرایند، «دستوریشدگی» نامیده میشود. در طی فرایند دستوریشدگی  عناصر واژگانی تبدیل به امکانات دستوری میشوند یا اجزای دستوری، ویژگیهای دستوریِ جدیدی را کسب میکنند. در این مقاله به بررسی فرایند دستوریشدگیِ فعلِ معین be (بودن) در تالشی مرکزی (پرهسری) و تالشی جنوبیِ گونهی سیاهمزگی پرداخته میشود.  علّت نبود دادههای  مکتوب از مرحلههای پیشین زبان تالشی، از مشکلات این گونه‌ پژوهش‌هاست، اما به طور تطبیقی با زبان‌های هم‌خانواده به راحتی می‌توان به دستوری‌شدگی این مقولات پی‌برد. دادههای این تحقیق به روش میدانی جمعآوری شده است. بهوجود آمدن افعال کمکی، شبه‌معین و فعل پییستی از فعل اصلی واژگانی be (بودن) در زبان تالشی نمونههایی از دستوریشدگی هستند. این عنصر زبانی، ویژگی کلمهی قاموسی را از دست داده و ویژگی کلمهی نقشی را کسب کرده است. این فعل علاوه بر فعل واژگانی بودن در مواردی از قبیل: معین شدگی، شبه معینشدگی و پیبست ضمیری دستوری شده و از معنای اصلی خودش تهی شده است.




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات()